เรื่องของภาษี

ผมเพิ่งทำแบบยื่นภาษีเสร็จไปเมื่อสองคืนก่อน
ทำทันเสร็จตามกำหนดเส้นตายของเค้าพอดี

เค้ากำหนดให้ยื่นแบบทาง internet ได้ไม่เกิน 2 เมย ก่อน 4ทุ่ม
ผมกดปุ่ม enter เพื่อยื่นแบบ ไปตอนสามทุ่มสิบห้า บวกกับเดินลงมากดโอนเงินจ่ายภาษีเพิ่มตอนสามทุ่มสี่สิบห้า
เฉียดฉิวไปสิบห้านาที

ปีนี้ต้องจ่ายภาษีเพิ่ม ทั้ง ๆ ที่ปีที่แล้วยังขอคืนเงินภาษีได้ด้วยซ้ำ

เหตุผลหลัก ๆ คือการย้ายงานนั่นเอง

รายได้ที่เพิ่มขึ้นหมายถึงภาษีที่ต้องเสียเพิ่มขึ้น

ผมมีเพื่อนร่วมชะตากรรมที่จะต้องจ่ายภาษีเพิ่มอย่างนี้อีกหลายคนในที่ทำงาน
บางคนเลือกที่จะยื่นแบบแล้วก็(กัดฟัน)จ่ายภาษีเพิ่ม (เหมือนอย่างผม)
ในขณะที่บางคนก็เลือกที่นิ่งเฉยเอาไว้ - สรรพากรอยากได้เงินตู ก็มาตามตรวจสอบเอาเองนะ(เฟ้ย)

ของแบบนี้จะให้ตอบว่าใครทำถูกหรือผิดก็บอกได้ยาก ต่างกรรมต่างวาระ

อย่างกรณีผม ต้องจ่ายเพิ่มอีกเจ็ดร้อยกว่าบาท อาจจะไม่ต้องคิดมากเท่าไหร่

แต่ในกรณีของอีกสองสามคนที่ทำงานผม ต้องจ่ายเพิ่มอีกหกเจ็ดพัน – บอกได้ว่าทำใจลำบากครับ
บางคนยอมจ่าย และบางคนไม่ยอมจ่าย และนี่คือเหตุผลบางส่วน

“ทีเค้าได้ไปตั้งกี่หมื่นล้านไม่เห็นต้องเสียภาษี แล้วกะอีแค่เจ็ด แปดพันจากตูจะมาเอาเพิ่มอีกทามมาย” ความเห็นของนาย ก (นามสมมติ)
“จ่ายเพิ่มให้ไป เดี๋ยวเค้าก็ไปโกงกินอีกอยู่ดี” ความเห็นของนางสาว ข (นามสมมติ)
“อืมม…ก็จริง” ความเห็นของนาย ฮัท (นามไม่สมมติ)

ในขณะที่…..

“ก็จ่าย ๆ ไป เดี๋ยวเค้ามาตามตรวจสอบย้อนหลังหลาย ๆ ปีนี่โดนบวกดอกเบี้ยอาน” ความเห็นของนางสาว ค (นามสมมติ)
“คิดซะว่า เราทำหน้าหน้าที่พลเมืองดีก็แล้วกัน” ความเห็นของนาย ง (นามสมมติ)
“อืมม…ก็จริง” ความเห็นของนาย ฮัท (นามไม่สมมติ)

น่าแปลกที่ความเห็นของสองคนทางด้านบนมาจากคนที่เรียน MBA จบแล้ว (คนละสถาบัน) ในขณะที่ความเห็นของอีกสองคนข้างล่างมาจากคนที่ไม่ได้เรียน MBA

ไม่ได้จะบอกว่าการเรียน MBA ทำให้คนเรามีแนวโน้มที่จะหลีกเลี่ยงภาษี
เพราะอย่างน้อยคนที่เรียน MBA อย่างผมก็ยินดีที่จะจ่ายภาษีเพิ่ม (เป็นจำนวนเงินเจ็ดร้อยกว่าบาท และจ่ายในวันสุดท้าย?)

ไหนจะยังมีภาษีสังคมอีกที่เราต้องจ่ายไปในแต่ละปี ๆ

นอกจากมีค่าลดหย่อนของเงินบริจาค เงินสนับสนุนต่าง ๆ ดอกเบี้ยกู้ยืม รวมถึงเบี้ยประกันชีวิตแล้ว ผมว่ารัฐควรออกกฎหมายเพิ่มค่าลดหย่อนของเงินที่ใช้ใส่ซองต่าง ๆ ไม่ว่าจะเป็นงานขึ้นบ้านใหม่หรืองานแต่งงาน

นั่นหมายถึงเราใส่ซองให้เจ้าภาพไปเท่าไหร่ คนให้ก็สามารถเอามาหักภาษีได้เต็มจำนวน

ทีนี้เราคงใส่ซองกันด้วยความเต็มใจยิ่งขึ้น เจ้าภาพก็คงจะหน้าบาน มีเครื่องออกใบเสร็จตั้งไว้หน้างานเลย

แต่คิดในทางกลับกัน รัฐ อาจจะไปออกกฎหมายเก็บภาษีเงินได้จาก(ซอง)งานสมรส กลายเป็นว่าได้เงินมาจากซองเท่าไหร่ ก็เสียภาษีไปตามส่วน

ดังนั้นความคิดนี้อาจจะไม่ค่อยโสภากับทั้งเจ้าภาพและแขกผู้มาร่วมงาน

ตอนนี้ก็ได้แต่น้อยใจในวาสนา

พวกคนที่รายได้น้อย พี่ก็ไม่ไปเก็บภาษีเค้า เพราะรักษาคะแนนนิยม และกลัวหาว่ารีดเลือดเอากับปู
พวกคนที่รายได้มาก ๆ พี่ก็ไม่กล้าไปเก็บเค้าอีก เพราะกลัวเค้าเล่น (ต้องรอเค้าหมดอำนาจก่อน แล้วค่อย ๆ ทำเรื่องปรับภาษีย้อนหลัง)
กรรมก็เลยมาตกกับพวกกลาง ๆ อย่างพวกผม

เขียนไปนาน ๆ จะพาลกลายเป็นการปลุกระดม(ตัวเอง?) ซะอย่างนั้น

เอาเป็นว่าภาษีเป็นสิ่งที่ดีครับ ถ้าทุกบาททุกสตางค์ของมันได้ถูกเอาไปพัฒนาชาติจริง ๆ (มั้ย…ฮึ?..)